فرا رسیدن سال نو را به تمام دوستان خوبم و مخاطبان این وبلاگ تبریك عرض می کنم.

بهارتان پر از شکوفه های رنگین و دلتان سبزتر و پرمهرتر از همیشه.

يك شاخه گل بهمراه يك دنيا مهر و محبت تقديم همه باد. بهارى باشيد و خداى عشق هميشه همراه و همدمتون باد.

و اين همم آهنگى براى روز والنتاين، و براى همه ى دل هاى عاشق:

باز اين صداى خسته، ميخواد واست بخــــونه…
ميخواد واست بخـــــونه، يه شعر عاشقــــونه…
تويى كه ميپـــــرستم، تا وقتى زنده هســــتم…
عزيز جونم تويــــى، اميد خونم تويــــى، دليل اينكه ميخوام عاشق بمونم تويى…
دوســــــم دارى، من بيشتر… خاطرخوامى، من بيشتر…

در زندگی بعدی ام دوست دارم زندگی را از آخر به اول شروع كنم. يعنی كه اول مرده و بی حس خواهم بود تا اينكه در خانه سالمندان زنده شوم. به مرور زمان هر روز حالم بهتر و بهتر می شود تا اينكه آنقدر خوب و سرحال خواهم شد كه مرا از آنجا بيرون می كنند. بعدش حقوق بازنشستگی ام را می گيرم و به دنبال شغلی می گردم. در روز اول كار يك ساعت مچی طلا بهم هديه می دهند و جشن مفصلی برايم می گيرند. ۴۰ سال بعد عمرم را آنجا كار می كنم تا اينكه جوان و شاداب شوم. آنوقت هر روز و هر شب پارتی و ياقی گری و كارهای خوب ديگر می كنم و خودم را حسابی به دردسر می اندازم. بعد راهی به دبيرستان و مدرسه تا اينكه يك كودك شوم. به به چه لذتی خواهد داشت … زندگی آخر عمر بدون هيچ گونه مسئوليت. بعد يك كودك نوزاد می شوم تا اينكه بالاخره به ۹ ماه آخر عمرم برسم. آن ۹ ماه را در يك جای بسيار گرم و مناسب و ايده آل كه مانند حمام می ماند زندگی می كنم. كلی بهم رسيدگی خواهد شد و نوشابه و انواع خوراكی های خوب و مفيد از طريق لوله به دهانم فرستاده می شود و من فقط و فقط استراحت می كنم. به به … تا اينكه … روز آخر … با شور و هيجان و در اوج لذت جنسی … همه چی تمام می شود.

روز خوش. ايام بكام. و غيره.